Δεν γερνάς όταν μεγαλώνεις. Γερνάς όταν σταματάς να μεγαλώνεις

 

Epililinios Hellenic Cultural Trips and Seminars 2019

 

Ταξίδι λαογραφίας,πολιτισμού,γευσιγνωσίας,εκπαιδευτικών επισκέψεων στα χωριά του Νομού Δράμας.

Για περισσότερες φώτο πατήστε εδώ www.facebook.com/media/set/?set=a.1171203033030968&type=3

Μια σπίθα το χθές-Μουσικοχορευτική παράσταση

Σύλλογος Ποντίων Χανίων 'Παναγία Σουμελά"-Πολιτιστικό Κέντρο "Επιλήνιος"

«Ο Λαϊκός Πολιτισμός γεφύρι που μας ενώνει»

Το 18^ο Πανελλήνιο Συνέδριο του Λυκείου Ελληνίδων στην Ξάνθη

Επίκαιρο το μήνυμα του συνεδρίου «Ο λαϊκός πολιτισμός

είναι το γεφύρι που ενώνει»

 

 

Με μεγάλη επιτυχία, ολοκληρώθηκε το 18ο Πανελλήνιο Συνέδριο του Λυκείου των Ελληνίδων, που πραγματοποιήθηκε στην Ξάνθη από τις 21 έως τις 24 Σεπτεμβρίου, στο αμφιθέατρο «Καραθεοδωρή» του Δ.Π.Θ. και οργανώθηκε από το Λύκειο Ελληνίδων Ξάνθης. Τις τελετές έναρξης και λήξης, καθώς επίσης και το συνέδριο παρακολούθησαν 250 σύνεδροι τόσο από την Ελλάδα, όσο και από την Αυστραλία.
Τίτλος του συνεδρίου, ήταν: «Ο Λαϊκός Πολιτισμός γεφύρι που μας ενώνει», και σκοπός του ήταν η αναγνώριση της συμβολής του πολιτισμού στην ισορροπημένη συμβίωση ανθρώπων με διαφορετική κουλτούρα, καταγωγή και θρησκεία, η ανάδειξη και προβολή της πολιτιστικής κληρονομιάς της Θράκης, η γνωριμία των συνέδρων με τον τόπο μας, την ιστορία του, το φυσικό του κάλλος, τους ανθρώπους του, αλλά και η οικονομική τόνωση της περιοχής.

Το συνέδριο με τις επιστημονικές και καινοτόμες εισηγήσεις των Καθηγητών από το Δ.Π.Θ. και το Ε.Κ.Π.Α. αποσαφήνισε το διαπολιτισμικό μωσαϊκό της Θράκης, προσέφερε γνώση για την λαογραφία του τόπου και έδωσε όραμα και πνοή στο έργο των Λυκείων.
Οι τελετές έναρξης και λήξης, την Πέμπτη 21 και Σάββατο 23 Σεπτεμβρίου αντίστοιχα στέφτηκαν με επιτυχία και ενθουσίασαν τους παρισταμένους. Οι αδελφές Βουγιουκλή, Σουζάνα και Ελένη, εντυπωσίασαν το κοινό με το ρεπερτόριο τους και τις υπέροχες φωνές τους. Στην τελετή λήξης, παρουσιάστηκε μια εντυπωσιακή παράσταση με τίτλο «Θράκη, η μεγάλη γη των Θεών», μια θεατροχορευτική παράσταση με 150 χορευτές της παραδοσιακής σκηνής, σε σκηνοθεσία και έμπνευση του χοροδιδάσκαλου του Λυκείου Ελληνίδων Ξάνθης, Κυριάκου Αθανασιάδη, σε κείμενα του φιλολόγου/συγγραφέα Θανάση Μουσόπουλου.

Η πανδαισία των παραδοσιακών φορεσιών, η παρουσίαση των Θρακιώτικων εθίμων, οι μουσικοί, οι τραγουδιστές και ο ηθοποιός Απόστολος Μπαχαρίδης κατέπληξαν και συγκίνησαν το ενθουσιώδες κοινό.

Εγκατάλειψη

Μεταλλείο Μαγγανίου Δραμας
Ο ορυκτός πλούτος σε εγκατάλειψη.........

Εικόνες μιάς αλλής εποχής αφιερωμενες στους εκατονταδές συγχωριανούς μου που εργάστηκαν εδω και ιδιαιτέρως στόν πατέρα μου που πέρασε τα τελευταία χρονια της ζωής του εδω!!!!!!!!!!

Για περισσότερες φώτο. www.facebook.com/media/set/?vanity=Cavazisyiorgos&set=a.1704316739621988

Stein am Rhein- Switzerland-(Οι γαλήνιες απολάυσεις διαρκούν περισσότερο)

Traveling is like tasting chocolate for the first time, you can never get enough of it!

.

Πώς θα ήταν η ζωή μας χωρίς ένα μικρό ταξίδι, πόσες εικόνες θα έλειπαν από το μυαλό μας και από πού θα αντλούσαμε δύναμη για να εμπνευστούμε

www.tripadvisor.com/Attraction_Review-g199034-d6653093-Reviews-Stein_am_Rhein-Stein_am_Rhein.html#REVIEWS

"Ο ρόλος"

 Είμαστε ο ρόλος που υποδυόμαστε,οπότε καλό είναι να προσέχουμε ποιον ρόλο υποδυόμαστε.

ο Κόσμος

 Ο κόσμος είναι κυκλικός,και το σημείο που θα σου φανεί ότι είναι το τέλος μπορεί κάλλιστα να ναι η αρχή.

Καθαρά βλέμματα

Το βλέμμα κουβαλάει αλήθειες, αλήθειες που με λέξεις δε λέγονται, είτε από δειλία, είτε από φόβο, είτε ακόμα και από επιλογή.
 

Το βλέμμα  είναι ο πιο καθοριστικός παράγοντάς έλξης μεταξύ των ανθρώπων, καλά τα λόγια και οι συζητήσεις, καλές και οι κινήσεις του σώματος, προδίδουν πολλά, δεν αντιλέγω. Μα ένα είναι το ατού κάθε ανθρώπου εκεί έξω, ένα κομμάτι που τον διακρίνει από τους υπολοίπους, ο τρόπος που αντιλαμβάνεται τους γύρω του μέσω των ματιών του.

Μπάμπιντεν Πετρούσα Δράμας

ΜΠΑΜΠΙΝΤΕΝ ΠΕΤΡΟΥΣΑΣ

Κάθε χρόνο στις 6, 7 και 8 Ιανουαρίου, στην Πετρούσα, τελείται με ευθύνη του Πολιτιστικού Συλλόγου,  το «Μπάμπιντεν», ένα δρώμενο που  οι ρίζες του χάνονται στο βάθος του χρόνου και αποβλέπει στην καλοτυχία, τη  γονιμότητα, την καρποφορία, την απελευθέρωση της γης από τα δεσμά του χειμώνα.

Κυρίαρχο σύμβολο του εθίμου είναι η «καμήλα». Ο σύλλογος διαθέτει  ιδιόκτητη  αληθινή βακτριανή καμήλα (τον Ζαχαρία). Ο συμβολισμός αυτού του καρτερικού ζώου με την απαράμιλλη αντοχή στην πείνα και τη δίψα, κάτω από αντίξοες συνθήκες, δείχνει τις περιπέτειες του ανθρώπου μέσα στη ζωή και το χρόνο και την αποφασιστικότητά του να συνεχίσει να παλεύει κόντρα στις ελλείψεις και τις στερήσεις.

Ένα άλλο χαρακτηριστικό της γιορτής είναι οι τραγόμορφες  μεταμφιέσεις (χαράπηδες-χαράπτσκι).  Άντρες βάφουν το πρόσωπό τους με φούμο, φορούν δέρματα ζώων, δένουν κουδούνια στην μέση τους και με τον εκκωφαντικό θόρυβο που προκαλούν, διώχνουν τα κακά πνεύματα, καλωσορίζουν τη νέα χρονιά και καλούν τη φύση να ξυπνήσει και να ετοιμαστεί για την άνοιξη, για τη νέα σοδειά.

Οι  προετοιμασίες ξεκινούν με την είσοδο του νέου έτους. Οι νέοι ετοιμάζουν τα δέρματα, δοκιμάζουν τα κουδούνια, δένονται με τρόπο τελετουργικό και το βράδυ των Φώτων (6/1) όλα είναι έτοιμα. Η πομπή ξεκινά και η νύχτα γεμίζει χορό τραγούδι και κουδούνια. Στο τέλος της βραδιάς, ανάβουν μεγάλες φωτιές που έχουν αποτρεπτική και καθαρτική δύναμη καθώς καταδιώκουν τα δαιμόνια και τις αρρώστιες και αποτρέπουν κάθε κακό.

Την επόμενη ημέρα (7/1) γύρω στο μεσημέρι, ξεκινά το «φώτισμα» του  χωριού - μια πομπική περιφορά-  από την πλατεία. Με μπροστάρη την καμήλα, υπό τους ήχους των τοπικών μουσικών οργάνων (της μακεδονικής λύρας και του νταχαρέ), με τη συνοδεία των αράπηδων που ξεσηκώνουν με το θόρυβο των κουδουνιών τους, με τους παππούδες (άνδρες ντυμένοι με την τοπική παραδοσιακή φορεσιά) και τις γκιλίγκες (άνδρες ντυμένοι με την τοπική γυναικεία παραδοσιακή φορεσιά) και πλήθος κόσμου που πίνουν και χορεύουν ακατάπαυστα, η πομπή  γυρίζει όλες τις γειτονιές δίνοντας ευχές, προαναγγέλλοντας και καλώντας τους κατοίκους να συμμετέχουν στο δρώμενο που θα γίνει την επόμενη μέρα. Ταυτόχρονα, οι μεταμφιεσμένοι ξεστομίζουν άσεμνες φράσεις προς τις ενήλικες γυναίκες που συναντούν, οι οποίες έχουν σχέση με τη γενετήσια ορμή.

Στις 8 του μήνα, γύρω στις 4:00 η ώρα το απόγευμα, ξεκινά η πομπή με τη συνοδεία της καμήλας και των αράπηδων από την πλατεία και καταλήγει στον αύλειο χώρο του δημοτικού σχολείου. Εκεί, κορυφώνεται το «Μπάμπιντεν» με την αναπαράσταση οργώματος και σποράς καθώς και άλλων εργασιών, με την παρουσία του σταχτή και των «ανδρείκελων» που αναπαριστούν την γενετήσια ορμή και με γλέντι  που συνεχίζεται μέχρι αργά το βράδυ. Στους επισκέπτες προσφέρεται γίδα βραστή, κρασί και τσίπουρο.

Για την προέλευση της ονομασίας «γιορτή της Μπάμπως» ή «Μπάμπιντεν», υπάρχει η εξήγηση ότι, παρ’ ότι τα όσα τελούνται είναι διαφορετικά από εκείνα που τελούνται αλλού στη «γιορτή της μαμής», υπάρχουν όμως και κοινά σημεία όπως, η παρουσία των γεννητικών οργάνων και οι χυδαιολογίες. Ίσως να τελούνταν κάποτε και στην Πετρούσα τα γνωστά δρώμενα για τη γιορτή της μαμής, αλλά με την πάροδο των χρόνων να ατόνησαν.

Τα δρώμενα της Πετρούσας έχουν κοινά στοιχεία με τα «κατ’ αγρούς Διονύσια» που ήταν σπουδαία γιορτή της αρχαίας Αθήνας. Πιο συγκεκριμένα τα κοινά στοιχεία είναι: ο χρόνος τέλεσής τους, οι μεταμφιέσεις, οι βωμολοχίες, η παρουσία άμαξας, η εκκίνηση από τους αγρούς με εικονική άροση.

Μπαμπούγερα Καλής Βρύσης Δράμας

Στην Καλή Βρύση το πανάρχαιο πνεύμα κατά το τριήμερο 6-7-8 Ιανουαρίου κάθε έτους παραμένει ζωντανό. Κυρίαρχο στοιχείο τα «Μπαμπούγερα», όπως αποκαλούνται οι μεταμφιεσμένοι που κάνουν την εμφάνιση τους στους δρόμους του χωριού, ορμητικοί και υπερκινητικοί, ωσάν σύγχρονοι σάτυροι (ακόλουθοι) του θεού Διόνυσου. Ένα δρώμενο που έχει τις ρίζες του στη λατρεία του θεού Διόνυσου κατά την αρχαιότητα.

Ο θεός Διόνυσος ήταν ο θεός της καρποφορίας, της ηδονής, της αμπέλου, του οίνου, της διασκέδασης και του θεάτρου. Γιος μιας χθόνιας θεάς, της Σεμέλης και του ουράνιου θεού Δία, καρπός μιας παράνομης σχέσης που εξαιτίας αυτής φυγαδεύτηκε στη Θράκη όπου μεγάλωσε εκεί.

Λατρεύτηκε στην περιοχή αυτή με ιδιαίτερο πάθος επειδή έδωσε την ελπίδα στον άνθρωπο και της ένθεης μανίας να υπερβεί τα όρια του. Απόδειξη της λατρείας αυτής που υπήρξε στην περιοχή, είναι το ιερό Διονύσου του 3^ου π.Χ. αιώνα, που ανακαλύφθηκε 2 χλμ. έξω από την Καλή Βρύση με αντικείμενα σχετιζόμενα με τη λατρεία του, όπως ειδώλιο πανομοιότυπο με τους Μπαμπούγερους, αγγείο σε σχήμα φαλλού κ.α.

Επί τουρκοκρατίας αυτή την περίοδο, οι Τούρκοι φοροεισπράκτορες εισέπρατταν το χαράτσι από τους κατοίκους της Καλής Βρύσης. Εκείνοι για να τους εκδικηθούν και να τους διώξουν από το χωριό, ντύνονταν Μπαμπούγεροι και με την άγρια όψη τους καθώς και με τη στάχτη στο χέρι, τους απωθούσαν, με αποτέλεσμα να τρέπονται σε φυγή.

Τα Μπαμπούγερα με την εντυπωσιακή και επιβλητική μορφή τους ξεχύνονται στους δρόμους μετά τον αγιασμό των υδάτων την 6η Ιανουαρίου και χτυπούν με το σακίδιο στάχτης που κρατούν στο χέρι τον κόσμο για να ξορκίσουν το κακό. Η μάσκα κατασκευάζεται από χονδρό λευκό ύφασμα, που στα δύο άνω άκρα της φέρει ομοιώματα κεράτων που καταλήγουν σε θυσανωτή προβιά από μαύρη κατσίκα. Από την προβιά αυτή κατασκευάζουν επίσης φρύδια και μουστάκι. Η οδοντοστοιχία της προσωπίδας σχηματίζεται από εννιά φασόλια σε κάθε σειρά. Γενικά έχει την όψη του τράγου που συμβολίζει το ζώο που έχει δύναμη για ζωή. Κύριο φόρεμα του Μπαμπούγερου αποτελεί το λευκό ποδήρες εσώρουχο και η γούνα. Στη μέση ζώνονται τέσσερα μεγάλα κουδούνια και στο πίσω μέρος του σώματος ακόμα ένα μεγαλύτερο το μπατάλι. Ο ήχος των κουδουνιών είναι εκκωφαντικός και ο συμβολισμός τους είναι για να ξυπνήσουν τη φύση. Τέλος, η καμπούρα που τοποθετείτε πίσω στην πλάτη, συμβολίζει τη γριά μπάμπω (μαμή) που έχει αποδώσει τους καρπούς της ζωής (τους απογόνους).

Τα μπαμπούγερα βρίσκονται συνεχώς σε κίνηση όλο το τριήμερο και επισκέπτονται τα σπίτια για να κτυπήσουν την πλάτη των ενοίκων με το σακουλάκι της στάχτης που φέρουν στα χέρια. Παράλληλα, πιάνουν αιχμαλώτους από τους θεατές και τους ελευθερώνουν όταν τους πληρώσουν κάποιο χρηματικό αντίτιμο.

Άλλο ένα κεντρικό πρόσωπο του θιάσου της Καλής Βρύσης, αποτελεί και η παρουσία του Θεού Διόνυσου που τον υποδύεται κάποιος νέος του χωριού (μάλλον προστέθηκε  τις τελευταίες δεκαετίες). Με λευκή αρχαιοελληνική αμφίεση, ένα στεφάνη από άμπελο στο κεφάλι όπου κρέμονται τσαμπιά σταφύλια και σκεύος με απεριόριστο κρασί στο χέρι, συμβολίζει το θεό του οίνου, της διασκέδασης, της βλάστησης, της χαράς και της ξεγνοιασιάς.

Το έθιμο κορυφώνεται στις 8 Ιανουαρίου με την αναπαράσταση του παρωδία γάμου. Σε αυτή τη γιορτή μεταμφιεσμένων κυριαρχεί ο αυθορμητισμός και ο ενθουσιασμός. Σε γενικές γραμμές ο εικονικός γάμος ακολουθεί το τυπικό του παραδοσιακού γάμου υπό τους ήχους των τοπικών παραδοσιακών οργάνων, της γκάιντας και του νταχαρέ. Δηλαδή, ντύσιμο γαμπρού, νύφης, εικονικός ιερέας, τέλεση μυστηρίου στην πλατεία του χωριού, τα προικιά της νύφης φορτωμένα σε άλογα, συμβουλές και πειράγματα σεξουαλικού περιεχομένου κ.α. Τη νύφη υποδύεται πάντα άνδρας, λόγω της θέσης που είχε η γυναίκα κατά την αρχαιότητα, αλλά και για να ενισχύσει την κωμικότητα του δρωμένου. Οι Μπαμπούγεροι μετά την τέλεση του μυστηρίου, κλέβουν τη νύφη από τον γαμπρό και αφού υποτίθεται τη γονιμοποιήσουν, την επιστρέφουν πίσω.

Εδώ παρεμβάλλεται άλλο ένα πρόσωπο του θιάσου που οι κάτοικοι παλαιότερα έτρεφαν μεγάλη εκτίμηση, είναι η «Μπάμπω» (μαμή) του χωριού, η οποία όλη τη χρονιά βοηθούσε στο να γεννήσουν ευκολότερα οι έγκυες γυναίκες. 

Ακολουθεί χορός και γλέντι μέχρι τα μεσάνυχτα, στην αρχή στην πλατεία και έπειτα στα μαγαζιά του χωριού. Στο ρόλο του κουμπάρου προσκαλείται κάποιος Πολιτιστικός Σύλλογος από τον τοπικό Σύλλογο, ανταλλάσοντας δώρα και τραπεζώματα. Το δρώμενο τελείται υπό την ευθύνη του Πολιτιστικού Συλλόγου Καλής Βρύσης και συμμετέχουν όλοι οι κάτοικοι του χωριού, μέχρι και μικρά παιδιά τα οποία μυούνται στο έθιμο για να υπάρχει η αναγκαία διαιώνισή του.