Κρητική παράδοση

Τα προσωπικά μου βιώματα, η πολύχρονη ενασχόλησή μου με τα πολιτιστικά δρώμενα, μα και η συναναστροφή μου με αθρώπους σοφούς και φωτισμένους  και η μελέτη των γραφτών, συντελέσανε στη διαμόρφωση των απόψεών μου σχετικά με το πολυσυζητημένο θέμα της  παράδοσης.

 

 

 Η παράδοση της Κρήτης μοιάζει με ένα πολύπλευρο γεωμετρικό σχήμα. Όλες οι πλευρές του σχήματος-παράδοσης είναι ίσες και καθεμιά έχει τη δική της αξία και το δικό της μεγαλείο. Η γλώσσα, η μουσική, ο χορός, η φορεσιά, η λαϊκή αφήγηση, η μαγειρική, η υφαντική, η πλεκτική, το κέντημα, οι παροιμίες, η φιλοξενία, η λεβεντιά και πολλά άλλα είναι ισάξιες πλευρές της παράδοσης και όλες έχουνε την αξία τους. Είναι όλος ο υλικός και πνευματικός θησαυρός της Κρήτης μας.

 

Δυστυχώς δεν διατηρούνται όλες οι πλευρές της παράδοσης με τον ίδιο ρυθμό, με το ίδιο ενδιαφέρον και με την ίδια επιμονή. Πολλές απ’ αυτές χάνονται σιγά σιγά και μένει μόνο ο χορός και το τραγούδι, που και τα δυο βρίσκονται στην παραφθορά, στην παραποίηση και στην  εκμετάλλευση. Ο χορός αρκετές φορές είναι σκέτο μπαλέτο, χωρίς στοιχείο αυθεντικότητας, σεμνότητας και σεβασμού, το δε τραγούδι εκφράζεται από αρκετούς «καλλιτέχνες», με άναρθρες κραυγές, χωρίς τεχνική  και μελωδικότητα.

Κρητική παράδοση δεν είναι μόνο πιλάφια, τσικουδιές, αστραγαλοφυστίκια, μπαλωτές και καπετανιλίκια. Κρητική παράδοση είναι προγονικές αναλλοίωτες αξίες, που διατηρούνται και εκφράζονται με διάθεση, αγώνα, σεβασμό και μεράκι.